Dużej odwagi wymaga dzisiaj próba sięgnięcia do suchego i pozbawionego emocji opisu wzajemnych relacji pomiędzy Polakami i Żydami. Autorka pokazuje wzajemne miłości i niechęci bez kokieterii, nie boi się trudnych rozmów. W książce są relacje o Polakach dobrych i złych, ale też o dobrych i złych Żydach.
–Aleksander Rozenfeld, Kurier Lubelski
Książka Ewy Kurek to przede wszystkim dokument. Historię polsko-żydowską należy pokazać taką, jaka była. Zła czy dobra. Trzeba przede wszystkim prawdy.
Żydzi są świadomi problematyki w swoim „obozie” i wiedzą, że mogą wstydzić się nie tylko [niektórych] rabinów, ale również swych kapo i swych Judenratów. Autorka konfrontuje pozycje polskie i żydowskie. Odważnie i precyzyjnie naświetla polski jadowity antysemityzm i żydowski ślepy antypolonizm. Wzajemne fobie przekazuje z wyjątkowym taktem i znajomością rzeczy.
–Uri Huppert, Gazeta Wyborcza, 7/8 listopada 1992r.
